Παράσχος Μπόρας Κοτίδης

Άτλας Καλλιθέας

Σημαντικά Ορόσημα

  • 1910Γεννήθηκε στην Κερασούντα του Πόντου

    Το 1918 λίγα χρόνια πριν την Μικρασιατική καταστροφή κατέφυγε στο Τουαψέ της Ρωσίας μαζί με μια θεία του και τα δύο του αδέλφια, την μεγαλύτερή του Παρθένα και τον μικρότερο του Χαράλαμπο. Αιτία της πρόωρης αυτής τους φυγής ήταν ο φόνος του πατέρα του Κωνσταντίνου από τους Νεότουρκους του Κεμάλ,και η προειδοποίηση των πιστών Τούρκων που εργάζονταν στην υπηρεσία της οικογένειας για το μέλλον που θα επακολουθούσε.Ο Κωνσταντίνος Κοτίδης ήταν γνωστός στην Κερασούντα σαν Χατζηκώστας καθότι προσκυνητής των Αγίων Τόπων, το δε σπίτι του σώζεται μέχρι σήμερα ,γνωστό σαν σπίτι Χατζηκώστα. Ήταν ιδιοκτήτης εμπορικών πλοίων, που έκαναν εμπόριο κυρίως φουντουκιών και ήταν ένας από τους επιφανείς Έλληνες της Κερασούντας και του Πόντου. Η μητέρα του Μπόρα η Χρυσωραία, η οποία παντρεύτηκε σε ηλικία μόλις 12 ετών πιστή στο Ποντιακό έθιμο για να αποφεύγονται οι μικτοί γάμοι με Τούρκους, που άρπαζαν τα νεαρά ανύπαντρα κορίτσια, πέθανε σε ηλικία 27 χρονών όπως και η μικρότερη αδελφή του Μπόρα από τύφο
  • 1926Μόλις 16 χρονών μπάρκαρε σε εμπορικό πλοίο και έφυγε από την Ρωσία,

    ενώ τα δυο του αδέλφια είχαν φύγει νωρίτερα το 1922 για την Ελλάδα. Μόλις το πλοίο έπιασε Αμερική ο Μπόρας το έσκασε από το καράβι για να ζήσει στην γη της επαγγελίας λαθραίος χωρίς χαρτιά. Δούλεψε σαν ζαχαροπλάστης εκεί στην Νέα Υόρκη φτιάχνοντας ντόνατς, τέχνη που δεν ξέχασε ποτέ και σαν χόμπυ την είχε μέχρι τα γεράματα. Παράλληλα με την εργασία του άρχισε να ασχολείται με την ελεύθερη ιαπωνική πάλη σε ένα Ελληνοαμερικάνικο σύλλογο με προπονητή τον Χατζηχαμπέρη. Η πάλη αυτή ήταν πολύ διαδεδομένη στην Αμερική και μάλιστα ένας Έλληνας ο Τζιμ Λόντος αναδείχθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής με προπονητή τον Χατζηχαμπέρη επίσης. Η πάλη αυτή που σημειωτέον ήταν επαγγελματική άρα δεν υπήρχε στο ολυμπιακό πρόγραμμα, ήταν αυτή που γέννησε την ελεύθερη ερασιτεχνική πάλη που από το 1904 δηλώνει παρών στο μεγάλο αθλητικό ραντεβού. Η διαφορά τους ήταν ότι στην μεν ιαπωνική πάλη νικητής ήταν αυτός που θα υποχρέωνε τον αντίπαλο σε εγκατάλειψη, η σε πτώση ,η σε ήττα στα σημεία, ενώ στην ερασιτεχνική πάλη απουσίαζαν οι οδυνηρές λαβές που οδηγούσαν τους αγωνιζόμενους σε εγκατάλειψη. Ακόμα και στην ιαπωνική πάλη απαγορεύονταν οι γροθιές, οι κλωτσιές, οι αγκωνιές, οι κεφαλιές, το πιάσιμο, η το χτύπημα των γεννητικών οργάνων, το τράβηγμα των μαλλιών, το πιάσιμο του λαιμού και η απόφραξη της αναπνοής.
  • 1929Το ταλέντο του Μπόρα δεν άργησε να φανεί και έτσι σχετικά πολύ γρήγορα έγινε το νούμερο 3 της Νέας Υόρκης μεταξύ 76 επαγγελματιών παλαιστών,

    , σε ηλικία μικρότερη των 20 χρόνων και με μέσο σωματικό βάρος. (70 κιλά) Δυστυχώς το Αμερικάνικο όνειρο για τον Μπόρα τελείωσε σύντομα, αφού συνελήφθη από τις αρχές και απελάθη σαν λαθρομετανάστης. Ο ίδιος πίστευε ότι αυτοί που τον κατέδωσαν στις αρχές ήταν δυστυχώς Ελληνες.
  • 1930Έρχεται στην Ελλάδα για πρώτη φορά

    και εγκαθίσταται στον Πειραιά όπου είχαν έρθει νωρίτερα τα δύο του αδέλφια. Το πάθος του Μπόρα για την πάλη δεν μπορούσε να σβήσει στην πατρίδα, που ούτε ομοσπονδία , ούτε ένας σύλλογος πάλης υπήρχε. (που να καλλιεργούσε την πάλη που έμαθε στην Αμερική) Έτσι δημιουργεί το πρώτο γυμναστήριο ελεύθερης ιαπωνικής πάλης κάπου στα Καμίνια το οποίο ήταν και χώρος αγώνων. Ο χώρος αυτός ήταν ανοιχτός συνεπώς καταλαβαίνουμε τις συνθήκες κυρίως τον χειμώνα πόσο δύσκολες ήταν για τους αθλητές και τον Μπόρα. Στη συνέχεια το γυμναστήριο μεταφέρθηκε κάπου στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου στην οδό Βρυώνη. Οι χώροι που φιλοξενούσαν τους αγώνες της ιαπωνικής πάλης ήταν διάφορες αλάνες που περιστασιακά γίνονταν και γυμναστήρια. Σχετικά με τον Πειραιά υπάρχουν στοιχεία ότι και ένα άλλο γυμναστήριο λειτούργησε κοντά στην εκκλησία την Μυρτιδιώτισα. Αντίπαλοι του Μπόρα εκείνης της εποχής ήταν ο Πανάγος, ο Καρυδάς, ο Λαμπράκης, αργότερα ο Μεϊντάνης, ο Καρπόζηλος, ο Μελισσόβας, ο Πετράκης, ο Κώστας Ναθαναήλ, ο Χαρισιάδης που αργότερα έγινε και αυτός δάσκαλος της ιαπωνικής πάλης (Σιδέρης Δημήτρης, Γκίκας Διονύσης, Ντάρλας κ.λ.π.) Ο Μπόρας είχε ύψος 1,65 μέτρα και βάρος 70 κιλά. Οι αντίπαλοι του όλοι ήταν μεγαλόσωμοι μιας και δεν υπήρχαν κατηγορίες βάρους και ο μικρόσωμος σχετικά Μπόρας ήταν πρόκληση για κάποιους δυνατούς νέους της εποχής. Ο Μπόρας όμως με την καταπληκτική του τεχνική φρόντιζε να υπερκαλύπτει τα σωματικά του μειονεκτήματα και του αποδόθηκε ο χαρακτηρισμός της αλεπούς των ρίγκ.
  • 1931Μαζί με τον γαμπρό του τον Γιώργο Κακουλίδη ιδρύουν τον ΑΤΛΑΝΤΑ Καλλιθέας

    καθ’ ότι ο Κακουλίδης πρόσφυγας και αυτός από την Κερασούντα κατοικούσε στην προσφυγομάνα Καλλιθέα που έμελλε να είναι και ο τόπος που εγκαταστάθηκε ο Μπόρας αργότερα (λίγο πριν τον πόλεμο). Ο σύλλογος αυτός ήταν το αγαπημένο παιδί του Μπόρα και η ιστορία του δεν μπορεί να εξεταστεί χωριστά από την ζωή του ιδρυτή του, γιατί ο Ατλας και η πορεία του στην κορυφή αποτέλεσε σκοπό ζωής για τον Παράσχο Μπόρα. Σε δύσκολες λοιπόν εποχές που και το ψωμί ήταν δυσεύρετο, ο Μπόρας μαζί με τον γαμπρό του, τον Κακουλίδη ιδρύουν το πρώτο γυμναστήριο του ΑΤΛΑΝΤΑ σε περιοχή κοντά στον Ηλεκτρικό σταθμό της Καλλιθέας. Στη συνέχεια νοικιάζουν έναν υπόγειο χώρο 4Χ4 Δήμητρος (Δαβάκη) και Ανδρομάχης ίσως και Δημοσθένους γωνία. Τα πρώτα εκείνα χρόνια τα εσωτερικά πρωταθλήματα του Ατλαντα ήταν ταυτόχρονα και τα πρωταθλήματα ελεύθερης ιαπωνικής πάλης και διεξάγονταν σε ανοικτούς χώρους(αλάνες). Ο Μπόρας λοιπόν από ηλικίας 21 χρονών ήταν αθλητής και προπονητής του συλλόγου και από τα χέρια του πέρασαν όλοι οι παλαιστές της ελεύθερης ιαπωνικής πάλης και μετέπειτα προπονητές της. Ο τόπος της κατοικίας του ήταν μέχρι λίγο πριν τον πόλεμο ο Πειραιάς αν και υπήρχαν μεγάλα διαστήματα που φιλοξενήθηκε στο σπίτι της αδελφής του και του γαμπρού του Κακουλίδη στην Καλλιθέα.
  • 1935Ο Μπόρας παντρεύτηκε την Παρθένα Παυριανίδου,

    η οποία ήταν πρώτη ξαδέλφη του γαμπρού του Κακουλίδη στην Καλαμαριά που ήταν και ο τόπος που η επίσης προσφυγοπούλα Παρθένα διέμενε. Ο τόπος κατοικίας της οικογένειας πλέον του Μπόρα ήταν πάλι ο Πειραιάς, ενώ τα γυμναστήρια της πάλης μεταφέρονται πλέον στην Καλλιθέα στην οποία εγκαθίσταται λίγο πριν τον πόλεμο. Στην Καλλιθέα προσπάθησε να δραστηριοποιηθεί και επαγγελματικά ο Μπόρας μαζί με τον εξάδελφο του Παναγιώτη Μακρίδη με τον οποίο την περίοδο του 1938 έφτιαχναν ντόνατς και τα πουλούσαν στα περίπτερα. Δυστυχώς όμως η προσπάθεια τους δεν εστέφθη από επιτυχία και σε λιγότερο από δύο χρόνια σταμάτησαν.
  • 1940Στον πόλεμο του 1940 (στο Αλβανικό μέτωπο) ο Μπόρας πολέμησε και τραυματίσθηκε σοβαρά στο γόνατο.

    Μέσα στην κατοχή ο Μπόρας αναγκάσθηκε να πάει στην Θεσσαλονίκη (συγκεκριμένα στο Σέδες) για να μπορέσει να επιβιώσει αφού τα αδέλφια της γυναίκας του είχαν φούρνο τον οποίο φυσικά είχαν επιτάξει οι Γερμανοί. Εκεί στην Θεσσαλονίκη γεννήθηκε και το μοναδικό του παιδί η Χρυσούλα το 1942. Ξεπερνώντας τον τραυματισμό του στο γόνατο ο Μπόρας (από τον πόλεμο) δεν μπορούσε να μείνει μακριά από το αγαπημένο του αντικείμενο την πάλη έτσι και εκεί στο Σέδες της Θεσσαλονίκης δημιουργεί μέσα στην κατοχή γυμναστήριο.(Στον ίδιο τόπο που ο Μπόρας λειτούργησε στην κατοχή το γυμναστήριο πάλης ο ανηψιός του Τριανταφυλλίδης Θεόφιλος 54 χρόνια μετά το 1998 ίδρυσε τον ΠΑΡΑΣΧΟ ΜΠΟΡΑ ένα σωματείο – πρότυπο, αφού έχει προπονητήριο αποκλειστικής χρήσης που αποπερατώθηκε το 2002 με την μεγάλη συνδρμή του φίλαθλου Δημάρχου Θέρμης Παπαδόπουλου Θεόδωρου και τον αγώνα για τον σκοπό αυτό του ανηψιού του Μπόρα του Θεόφιλου Αθλητές της εποχής εκείνης από το Σέδες και την Θεσσαλονίκη ήταν ο Παναγιώτης Βελονάς, ο Ξενοφώντας Ιωσηφίδης, καθώς και ο Στέφανος Φιλιππίδης ο άνθρωπος που διέδωσε την ελεύθερη πάλη στη βόρεια Ελλάδα ιδρύοντας αργότερα στην δεκαετία του 1950 το παλαιστικό τμήμα της Χ.Α.Ν.Θ και την δεκαετία του 1960 το παλαιστικό τμήμα του ΗΡΑΚΛΗ Θεσσαλονίκης. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Στέφανος Φιλιππίδης ήρθε μεταπολεμικά στην Αθήνα για να μυηθεί από τον Μπόρα περισσότερο στα μυστικά της πάλης. Το δελτίο αθλητού του Στέφανου Φιλιππίδη στον ΑΤΛΑ Καλλιθέας με ημερομηνία 1951 είναι το δεύτερο αφού το πρώτο το 1943 είχε χαθεί. Μέσα στην κατοχή ο Μπόρας με την οικογένεια του επιστρέφει στην Αθήνα και εγκαθίσταται πλέον στην Καλλιθέα και σαν αγωνιστής που ήταν και της ζωής, πέρασε στις γραμμές της εθνικής αντίστασης. Συνελήφθη από τους Γερμανούς και φυλακίσθηκε στις φυλακές Χατζηκώστα, μαζί με τον μαθητή του Σωκράτη Παπαδόπουλο ο οποίος δυστυχώς εκτελέσθηκε. Ο Γιώργος Σαρασίδης, με το παρατσούκλι Λαζός που είχε μεγάλη οικονομική επιφάνεια και του οποίου τον γιό γύμναζε ο Μπόρας πλήρωσε για την αποφυλάκιση του. Δυστυχώς και ο"Λαζός" σκοτώθηκε στις 3 Δεκεμβρίου του 1944 στην πλατεία Συντάγματος
  • Μέσα της δεκαετίας του 1940Το γυμναστήριο του ΑΤΛΑΝΤΑ γίνεται ο θερινός κινηματογράφος ΑΠΟΛΛΩΝ

    που βρισκόταν μεταξύ των οδών Αριστείδου όπου και ήταν η είσοδος, Αγίων Πάντων, Χαροκόπου και Σοφοκλέους. Στο σημείο αυτό ο ΑΤΛΑΝΤΑΣ λειτούργησε για περισσότερο από δέκα χρόνια ενώ πολλοί αγώνες διοργανώθηκαν στο γυμναστήριο αυτό.
  • 1946Οι Έλληνες της Αλεξάνδρειας κάλεσαν τον Μπόρα του οποίου η φήμη είχε ξεπεράσει τα όρια της Ελλάδας

    να αγωνισθεί με τον πρωταθλητή της Αιγύπτου Μαχμούτ Λάλο. Όταν έφθασε ο Μπόρας στην Αίγυπτο οι Έλληνες εξεπλάγησαν μόλις τον είδαν και απογοητεύτηκαν γιατί περίμεναν κάποιο μεγαλόσωμο αθλητή που θα ερχόταν αντιμέτωπος με τον Αιγύπτιο γίγαντα των 120 κιλών Μαχμούτ Λάλο και δεν μπορούσαν να διανοηθούν ότι ένας μικρόσωμος παλαιστής ήταν δυνατό να αντιμετωπίσει τον πρωταθλητή της Αιγύπτου. Υπήρξε αρχικά και η σκέψη να μην γίνει καθόλου αγώνας και να επιστρέψει ο Μπόρας στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο ευτυχώς δεν έγινε και ο αγώνας διοργανώθηκε μετά από μερικές μέρες σε ένα κατάμεστο στάδιο που ένοιωσε με την σειρά του μεγάλη έκπληξη όταν αντίκρισε τον μικρόσωμο Μπόρα. Ο αγώνας του Μπόρα με τον Μαχμούτ Λάλο τελικά εξελίχθηκε σε γιγαντομαχία που δεν ανέδειξε κανένα νικητή σε αγώνα που ξεπέρασε σε διάρκεια τις δυο ώρες. Φυσικά μετά το ισόπαλο αποτέλεσμα ο αγώνας έπρεπε να επαναληφθεί για να αναδειχθεί νικητής. Το Ελληνικό στοιχείο της Αλεξάνδρειας ένοιωσε μεγάλη υπερηφάνεια και αγκάλιασε τον Μπόρα με μεγαλύτερη θέρμη. Ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας συνάντησε τον Μπόρα και του ανακοίνωσε ότι είχε την αμέριστη συμπαράστασή του για κάθε του επιθυμία. Ο Μπόρας προερχόμενος από την κατοχή και τις κακουχίες εκεί στην Αλεξάνδρεια βρήκε μεγάλη συμπαράσταση και μπόρεσε να ετοιμασθεί με ιδανικές συνθήκες για τον δεύτερο αγώνα του με τον Μαχμούτ Λάλο. Όπως είχε εκμυστηρευτεί σε δικούς του ανθρώπους λόγο της βελτιωμένης διατροφής του σε σύντομο διάστημα μεταξύ των δύο του αγώνων με τον Λάλο είχε αυξήσει το σωματικό του βάρος κατά έξη κιλά. Έτσι ο Δεύτερος αγώνας του με τον Μαχμούτ Λάλο εξελίχθηκε σε ένα θρίαμβο του Μπόρα που άφησε άφωνους τους Αιγύπτιους Φίλαθλους και έκανε τους Έλληνες να παραληρούν από χαρά. Ο Μπόρας σε 36 λεπτά ανάγκασε τον Αιγύπτιο γίγαντα σε εγκατάλειψη λόγο επώδυνης λαβής. Μετά από αυτόν τον αγώνα οι Έλληνες της Αιγύπτου βρήκαν τον ήρωα τους και ήθελαν να τον έχουν μαζί τους. Ο Μπόρας άρχισε να σκέφτεται την μόνιμη εγκατάσταση εκεί και άρχισε τους αγώνες και σε Συρία και Λίβανο που πάντα θριάμβευε.Οι καλύτερες συνθήκες ζωής που υπήρχαν στην Αλεξάνδρεια ανάγκασαν τον Μπόρα να καλέσει την σύζυγο και την κόρη του κοντά του. Αυτό δυστυχώς δεν κατέστη δυνατό γιατί το πλοίο που θα τις έφερνε στην Αίγυπτο λόγο τύφου έπιασε λιμάνι στην Κύπρο και έτσι ο Μπόρας αναγκάστηκε να φύγει και αυτός και να πάει στην Κύπρο να τις συναντήσει.
  • 1946-1948Ο Μπόρας έζησε στην Κύπρο

    και φυσικά ήταν ο άνθρωπος που παρουσίασε για πρώτη φορά την ελεύθερη ιαπωνική πάλη στην μεγαλόνησο. Όσους αγώνες έδωσε εκεί ήταν όλοι νικηφόροι και μεταξύ των αντιπάλων του ήταν πολλοί Τούρκοι και Τουρκοκύπριοι και φυσικά δεν άργησε να γίνει το ίνδαλμα των Ελληνοκυπρίων. Το παρατσούκλι Μπόρας του το έδωσε ο Κύπριος αθλητικός συντάκτης Παύλος Κριναίος παρομοιάζοντας την ορμή του με αυτή της μπόρας και ήταν αυτό που τον έκανε κυρίως γνωστό μιας και το πραγματικό του επίθετο Κοτίδης, γνώριζαν ελάχιστοι. Ο Παύλος Κριναίος η ο Ιωάννης Μαργαρίτης από την Αλεξάνδρεια έγραψε και τον ύμνο στον Μπόρα για να τον τιμήσει για την εικοσαετή κυριαρχία του στην ιαπωνική πάλη σαν πρωταθλητής όλων των κατηγοριών και ας ήταν μόλις 70 κιλά.
    "Τράβα τον δρόμο σου εμπρός ανίκητέ μας Μπόρα, και να σε πάντα νικητής παντού σε κάθε χώρα. Την ζώνη που απέκτησες με δύναμη και τέχνη, Να την κρατάς παντοτινά, κανείς να μην στην παίρνει."
    Οι σκιτσογράφοι της εποχής αποτύπωσαν πολύ επιτυχημένα στο χαρτί τον τίτλο της αλεπούς του ρίγκ που είχε αποκτήσει ο Μπόρας με ένα καταπληκτικό σκίτσο.
  • 1948Ολυμπιάδα του Λονδίνου

    Δυστυχώς για τον Μπόρα το κατεστημένο της εποχής, του στέρησε το δικαίωμα της συμμετοχής στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου του 1948 χαρακτηρίζοντάς τον "επαγγελματία παλαιστή" αποκλείοντάς τον από τους "ερασιτεχνικούς" αγώνες της Ολυμπιάδος με αποτέλεσμα η χώρα μας να στερηθεί ένα σίγουρο χρυσό μετάλλιο σύμφωνα με την μαρτυρία του Γιώργου Ζερβίνη που αγωνίσθηκε σε Ολυμπιακούς αγώνες και στους αγώνες του 1948 του Λονδίνου ήταν συνοδός της ομάδος και γνώριζε καλά τις ικανότητες του Μπόρα.
  • Αρχές της δεκαετίας του 1950Αγωνιστικά ο Μπόρας συνέχισε μέχρι και τις αρχές της δεκαετίας του 1950,

    δηλαδή για μια εικοσαετία και ήταν πάντα ανίκητος και πρωταθλητής μέχρι που αποσύρθηκε για να ασχοληθεί αποκλειστικά με την προπονητική.
  • 1957 Πήρε την μεγάλη απόφαση στην οποία τον επηρέασαν πολύ ο Νίκος Μπίρης και ο Γιώργος Ζερβίνης, το δημιούργημά του ο ΑΤΛΑΣ να γίνει μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Φιλάθλων Πάλης.

    Δεν ήθελε αυτό που στερήθηκε αυτός, την συμμετοχή του και διάκριση στους Ολυμπιακούς αγώνες, τα παγκόσμια και πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα να τα στερηθούν και οι αθλητές του που τους είχε όλους σαν παιδιά του. Η ιαπωνική πάλη την εποχή εκείνη έπνεε τα λοίσθια μιας και δεν υπήρχε ούτε διεθνής Ομοσπονδία πλέον, ενώ στο εσωτερικό δημιουργήθηκαν δύο και περισσότερες ενώ το κατς που διαδέχθηκε την ιαπωνική πάλη απαξιωνότανε συνεχώς λόγο των στημένων αγώνων που πολλές φορές διεξάγονταν. Φυσικά η αποχώρηση του ΑΤΛΑΝΤΑ από την ιαπωνική πάλη ήταν για αυτήν η χαριστική της βολή, από την άλλη όμως ήταν το ξεκίνημα για την Ελληνική ελεύθερη ερασιτεχνική πάλη να ακολουθήσει τα βήματα και τις διακρίσεις της Ελληνορωμαϊκής. Έτσι λόγο της παρουσίας του ΑΤΛΑΝΤΑ το 1957 η Ε.Ο.Φ.Π. αναγκάζεται μετά από πιέσεις του τότε προέδρου του ΑΤΛΑ κ.Δημητριάδη να διοργανώσει το 1ο Πανελλήνιο πρωτάθλημα ελεύθερης πάλης. Στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα ελεύθερης πάλης ο Δεσκουλίδης Γιώργος ο οποίος έγινε αργότερα γαμπρός του Μπόρα και προπονητής του ΑΤΛΑΝΤΑ κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των 73 κιλών. Στους ίδιους αγώνες ο Θεολόγος Ζαμινός αναδείχθηκε δεύτερος στα 67 κιλά ενώ ο Θανάσης Τσικρικάς τρίτος στα 79 κιλά.
  • 1959 Ο ΑΤΛΑΣ φιλοξενείται κάτω από τις εξέδρες του Σταδίου Γεώργιος Καραϊσκάκης

    στην θύρα 9 και είχε πλέον έναν αξιοπρεπή χώρο με δύο ταπί, με αποδυτήρια και ντουζ, για προπονήσεις. Η μεγάλη κυριαρχία του ΑΤΛΑΝΤΑ ξεκίνησε το 1974 όταν και αναδείχθηκε πρωταθλητής σύλλογος ελεύθερης πάλης ανδρών Ελλάδος και σταμάτησε το 1999 με 26 συνεχόμενες κατακτήσεις, ένα μεγάλο παγκόσμιο ρεκόρ για το βιβλίο Γκίνες.
  • 1974 Η αγάπη του για την πάλη ήταν μεγάλη και την προσέφερε σε όποιον ήθελε να δημιουργήσει παλαιστική κυψέλη.

    Έτσι το 1974 ο μαθητής του Τσάκαλος Κωνσταντίνος που εγκαταστάθηκε στην Λαμία του ζήτησε βοήθεια για να δημιουργήσει σύλλογο πάλης εκεί. Ο Μπόρας έφτιαξε παλαιστικό ταπί με τζίβα που μάζεψαν μαζί με τον Τσάκαλο και τον εγγονό του από την περιοχή του Γοργοπόταμου και την έραψε μέσα σε παλιό καναβάτσο φτιάχνοντας ένα υποτυπώδες ταπί για το ξεκίνημα του νέου συλλόγου στην Λαμία που έγινε σε ένα υπόγειο χώρο. Κάθε σαββατοκύριακο ο Μπόρας με τον εγγονό του Ηρακλή (ο οποίος ήταν ήδη πρωταθλητής) πήγαιναν στην Λαμία και μάθαιναν στους αθλητές τα μυστικά της πάλης. Πολλοί αθλητές αναδείχθηκαν τότε από την Λαμία όπως οι Αδάμ, Παλαμιώτης, Θανάσης Στίγγας, Νίκος Κίτσιος, Ζιάκας, Αμπλιανίτης, Καρβούνης και πολλοί άλλοι.
  • 1976Ο Μπόρας διαπίστωσε ότι πολλοί αθλητές του ΑΤΛΑΝΤΑ μετοίκησαν στο Μενίδι και είχαν πρόβλημα στις μετακινήσεις τους για προπόνηση.

    Μετά από οικογενειακό συμβούλιο αποφάσισε ότι έπρεπε να λειτουργήσει γυμναστήριο στο Μενίδι το οποίο ξεπέρασε κάθε προσδοκία αφού το γυμναστήριο αυτό έμελλε να είναι η κύρια πηγή ταλέντων του συλλόγου τα επόμενα 25 χρόνια. Στην αρχή και για περίπου ένα χρόνο ο Μπόρας πήγαινε τρεις φορές την εβδομάδα στο Μενίδι όταν και αναγκάσθηκε να σταματήσει λόγω προβλήματος υγείας. Στο γυμναστήριο του Μενιδίου πήρε την σκυτάλη ο γαμπρός του Δεσκουλίδης Γιώργος που το λειτούργησε για 24 χρόνια.
  • 1983 Ο Άτλας πέτυχε το Ντάμπλ

    όταν και ήταν η μόνη φορά που το πανελλήνιο πρωτάθλημα δεν διεξήχθη ταυτόχρονα και για τα δύο στυλ και οι αθλητές του ΑΤΛΑΝΤΑ μπόρεσαν να αγωνιστούν και στο στυλ της Ελληνορωμαϊκής πάλης ο Σύλλογος πέτυχε το Ντάμπλ κερδίζοντας και σε αυτό το στυλ το πρωτάθλημα δικαιώνοντας ακόμα περισσότερο τον Μπόρα 10 μήνες πριν φύγει από αυτή την ζωή.
  • 1984 Ο Παράσχος Μπόρας Κοτίδης πέθανε το 1984 κυριολεκτικά μέσα στο γυμναστήριο

    αφού μέχρι το τέλος της ζωής του ήταν προπονητής του ΑΤΛΑΝΤΑ ενώ μετά από δική του επιθυμία στον δρόμο για την τελευταία του κατοικία η σωρός του πέρασε από το γυμναστήριο του ΑΤΛΑΝΤΑ που από το 1979 ήταν κάτω από την μικρή εξέδρα του Δημοτικού Σταδίου Καλλιθέας. Τον σύλλογο αυτό ο Μπόρας τον έφθασε στην κορυφή γιατί εκτός των άλλων χαρισμάτων του, είχε ανιδιοτελή αγάπη σε αυτόν με αποτέλεσμα να διαθέτει και την σύνταξη του πολλές φορές για να καλύψει τις ανάγκες του ΑΤΛΑΝΤΑ.
Όλοι οι αθλητές του συλλόγου θυμούνται τον Μπόρα τις ώρες εκτός του γυμναστηρίου να εργάζεται πάλι για τον Σύλλογο με ένα μεγάλο πάθος. Σε ηλικία περίπου 60 ετών έμαθε να γαζώνει σε ραπτομηχανή και έφτιαχνε με πατρόν παλαιστικά μαγιό και σπασουάρ, ενώ για παλαιστικές κούκλες έραβε στην μηχανή τα παλιά κομμάτια καναβάτσου (που όπως θα θυμούνται οι παλαιότεροι ήταν το κάλυμμα του ταπί) γεμισμένα με πριονίδι.
Φυσικά εννοείται ότι από παλιά έραβε με μεγάλες σακοράφες τα σκισμένα καναβάτσα, ενώ ένα άλλο σήμα κατατεθέν του ΑΤΛΑΝΤΑ ήταν τα παλαιστικά παπούτσια που είχε επινοήσει ο Μπόρας. Για σόλα των παλαιστικών παπουτσιών χρησιμοποιούσε παλιό λάστιχο αυτοκινήτου ενώ για το υπόλοιπο μέρος του παπουτσιού μαλακό δέρμα που το αγόραζε με το μέτρο. Το ράψιμο του παπουτσιού δεν το κατάφερε ο Μπόρας και το είχε αναλάβει ένας φίλος του τσαγκάρης. Αυτό που είχε καταφέρει όμως ο Μπόρας και είχε γίνει και καλύτερος του τσαγκάρη ήταν η επιδιόρθωση των παπουτσιών αυτών που γινόταν με μεγάλες σακοράφες και κερωμένο σπάγκο. Τα παπούτσια αυτά φυσικά και ήταν αθάνατα και ένας αθλητής τα είχε σε όλη τους την αθλητική ζωή.

Τα ντουλάπια που υπήρχαν στα αποδυτήρια του Σταδίου Καραϊσκάκη για να βάζουν οι αθλητές τα ρούχα προπόνησης και τα τιμαλφή τους ήταν κατασκευή του Μπόρα και ήταν ξύλινα με κοτετσόσυρμα και κάθε ντουλάπι έκλεινε με λουκέτο.

Σάουνα στο Στάδιο Καραϊσκάκη υπήρχε και δεν χρειάσθηκε να κατασκευάσει ο Μπόρας, όμως το 1979 στην νέα κατοικία του ΑΤΛΑΝΤΑ στο Δημοτικό Στάδιο Καλλιθέας έφτιαξε και σάουνα από νοβοπάν που ήταν καταπληκτική.

Δυστυχώς το γυμναστήριο που φιλοξενεί τον ΑΤΛΑΝΤΑ από το 1993 και έγινε με την βοήθεια του αείμνηστου Γ.Γ.Α Κασιμμάτη Γιώργου και των δημάρχων Καλλιθέας, αείμνηστου Γάλλου Γιάννη και Κυριόπουλου Γιώργου στην στάση ΤΑΥΡΟΣ του ΗΣΑΠ στην οδό Πατριάρχου Γρηγορίου Ε 27Α δεν πρόλαβε να το δει εν ζωή, το βλέπει σίγουρα από τον άλλο κόσμο και καμαρώνει, γιατί βλέπει ότι όσα έσπειρε δεν πήγαν χαμένα και από τις ανοικτές αλάνες πλέον ο ΑΤΛΑΣ κατοικεί σε ένα γυμναστήριο που για την πάλη είναι από τα καλύτερα στην Ελλάδα.

Οι αθλητές του Μπόρα που κέρδισαν 12 μετάλλια σε Ολυμιακούς, Παγκόσμια και Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα ανδρών περισσότερα από κάθε σύλλογο πάλης και φυσικά περισσότερα από κάθε άλλο προπονητή ήταν οι Χολίδης Χαράλαμπος, Χατζηιωαννίδης Γεώργιος, Δεσκουλίδης Ηρακλής (εγγονός του Μπόρα), και Αθανασιάδης Γεώργιος, ενώ Πανελληνιονίκες με διακρίσεις και σε διεθνείς αγώνες κάτω από την καθοδήγηση του Μπόρα αναδείχθηκαν οι: Γρυπιώτης Γιώργος, Τριανταφυλλίδης Πέτρος, Πολυχρονίδης Γιώργος, Καλαϊτζίδης Παναγιώτης, Σιδηρόπουλος Χρήστος, Σιδηρόπουλος Γιώργος, Πατσιανίδης Γιώργος, Τερζανίδης Θεόδωρος, Γουνελάς Κυριάκος, Γουνελάς Γιάννης, Χολίδης Παύλος, Σπυριδόπουλος Δημήτρης, Βιτσαράς Μεσσίας, Βερέμης Δημήτρης, Κόκκινος Παναγιώτης και Δεσκουλίδης Γιώργος (προπονητές μαζί με τον Μπόρα από την δεκαετία του 70), Δεσκουλίδης Μιχάλης, Δεσκουλίδης Παράσχος, Συρινίδης Παναγιώτης, Χρονόπουλος Νίκος, Ηλιάδης Χρήστος, Κοτίδης Κώστας (ανηψιός του Μπόρα), Κοπαλάς Παναγιώτης, Ευθυμιάδης Παναγιώτης, Λατσούδης Γιώργος, Σαββαϊδης Δημήτρης, Κατέχος Γιάννης, Κάτσιος Νίκος, Τσιβιλτίδης Αλέκος, θεοδωρίδης Ευδόκιμος, Αναστασιάδης Παναγιώτης, Αναστασιάδης Δημήτρης